شهوت خرید جنس خارجی...

«فروشگاه شهروند» زیر نظر «شهرداری» است و «فروشگاه رفاه» زیر نظر «دولت» و من تنها به عنوان یک مثال کوچک، دم دستی و ملموس دارم به این ۲ نمونه اشاره میکنم.

این همه جنس خارجی در این ۲ فروشگاه چه میکند؟!

وارد هر ۲ فروشگاه میشوی، کم و بیش پر است از شعار سال که «اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل» اما اینگونه؟!

الف الفبای اقتصاد مقاومتی گمانم همین باشد که لااقل در این ۲ فروشگاه، کمی کمتر شاهد رژه این همه جنس خارجی باشیم، حداقل در محصولاتی که کالای ایرانی کیفیتی مشابه کالای خارجی دارد!

آقایان بگویند نسبت به سال گذشته که لااقل به حیث اسم، نامی جز «اقتصاد مقاومتی، اقدام و عمل» بر تارک خود داشت، از عرضه کدام جنس خارجی در این ۲ فروشگاه خودداری کردهاند؟!

از قضا عمده خرید مردم از فروشگاههای زنجیرهای، شامل محصولاتی است که نمونه داخلی، هیچ کم از نمونه خارجی ندارد. لااقل در همین دسته از محصولات، اندکی از شعار سال پیروی کنید!

از دیگر سو و همچنان که باری پیش از این نوشته بودم، اوج ملیگرایی را در این میبینم که بدانیم و علم داشته باشیم نمونه داخلی فلان محصول، نسبت به نمونه خارجی کیفیتی نسبتا پایین دارد اما ناظر بر همین عرق ملی، نیز ناظر بر احترام و اهتمام به عرق کارگر هموطن، برویم همان جنس داخلی را بخریم تا

اولا کارگر ایرانی با دست خودمان پرت به بیرون از این مسابقه نابرابر اقتصادی نشود و یعنی که بیکار نشود،

ثانیا متأثر از حس ملیگرایی هموطنان خود، تشویق شود به ارائه جنس بهتر و مرغوبتر.

برای این مهم البته ثالثا و رابعا و… هم میتوان ردیف کرد لیکن فیالحال سخنم چیز دیگری است؛

نهایت عداوت با کارگر ایرانی و اوج دشمنی با ملیگرایی آنجاست که مثلا وارد همین فروشگاههای فوقالذکر شویم و علم داشته باشیم که در اغلب شویندهها، اغلب محصولات بهداشتی، اغلب محصولات خوراکی و… کیفیت محصول کارگر ایرانی، پایینتر از کیفیت نمونه خارجی نیست اما چون شهوت خرید جنس خارجی داریم باید جنس خارجی بخریم!

آری! ملیگرایی به داشتن دغدغههای اینچنینی است و الا آنکه با وجود شهر زیبای لاهیجان و دهها کارخانه خوب تولید چای ایرانی، عمدتا در شمال کشور، ایضا با وجود این همه کارخانه تولید محصولات خوراکی درست و درمان در داخل، حتی چای و بیسکوئیت را هم خارجی میخرد و خارجی میخورد، بگذار توهم بزند ملیگرایی یعنی چنبره زدن غلوآمیز روی کوچ فلان قوم از فلان نقطه اروپا به فلان نقطه ایران!

و پاک یادش برود که بر فرض صحت چنین ادعایی، این چه نقطه مثلا پررنگی است برای ایران عزیز که بسی قبل از تاریخ این کوچ هم، هویتی کهن داشته و تمدنی کهن و تاریخی کهن و جغرافیایی کهن و فرهنگی کهن؟! خب!

از وبلاگ قطعه 26