لوازم آرایشی خارجی نیازمندیم!

مصرف بالاي محصولات آرايشي اقدامي ضداقتصاد مقاومتي

مصرف افراطي لوازم آرايشي به هيچ وجه قابل توجيه نيست. مصرف اين محصول صرف نظر از مسائل جامعهشناسي از منظر اقتصادي نيز بسيار سوالبرانگيز است و تحليلگران اقتصاد کشور را متحير کرده که چگونه يک کالاي لوکس ميتواند اينقدر در سبد خانوارها جا باز کند و بيجهت رقمهاي قابل توجهي از هزينه خانوار را به خود اختصاص دهد؟

بهطوري که کشوري که مقام هفدهم را از لحاظ جمعيتي در دنيا دارد، هفتمين کشور پرمصرف لوازم آرايشي است. اين در حالي است که اگر سرانه مصرف محصولات آرايشي را در بين کشورهاي جهان محاسبه کنيم، اين رتبه بالاتر ميآيد و ايران جزء سه کشور اول مصرفکنندگان اين محصول است.

سوال اين است که چرا بايد ايران نزديک به يک ميليارد دلار از درآمدهاي ارزي خود را صرف واردات محصولات آرايشي کند؟

بررسيها نشان ميدهد که هر ساله حداقل سه هزار ميليارد تومان ارز براي واردات مواد آرايشي از کشور خارج ميشود.

براي پي بردن به اهميت موضوع و شدت فاجعه لازم است بدانيم که با سه هزار ميليارد تومان ميتوان يارانه يک ماه کل کشور را پرداخت کرد يا ميتوان يک نيروگاه برق 700 مگاواتي تاسيس کرد.

يعني ميتوان با اصلاح همين رفتارهاي کوچک مصرفي کارهاي بزرگي را رقم زد.

آمريکا، اتحاديه اروپا و ژاپن سه توليدکننده بزرگ لوازم آرايشي جهان هستند از سوي ديگر ايران رتبه هفتم مصرف اين مواد را در جهان دارد.

اين موضوع بدين معني است که در ايران تقاضاي اين کالاي مصرفي از متوسط جهاني بسيار بيشتر است و اين نشاندهنده افراط در رفتار مصرفي مصرفکنندگان و واردکنندگان اين کالاست.

حال موضوع از اين قرار است که مصرف لوازم آرايشي چه سنخيتي با اقتصاد مقاومتي دارد.

چگونه دولت بايد مصرف آن را مديريت کند؟

اين در حالي است که سهم عمدهاي از اين کالا بهصورت قاچاق وارد ميشود و هيچ بهرهاي از واردات اين محصول به جيب دولت نميرود.

منفعت آن تنها براي قاچاقچي و ضرر آن تنها براي دولت و ملت است.

بهترين راه اصلاح الگوي مصرف اين محصول صرف نظر از انجام امور فرهنگي، مبارزه قاطع با قاچاق اين کالاست.

منبع:هفته نامه پنجره